پیشکسوتان

با جاسم اهل ایرف، مرد فوتبال سال های دور خوزستان
دلم برای نفت آبادان می سوزد

18:261392/9/27





الهه عبداللهی- تصویر سیاه و سفید تیم فوتبال نفت را مقابلم می گذارد و می گوید این هم عکس قدیمی! تاریخ عکس، عدد 1363 را نشان می دهد، برای من همین عدد کافی است که گفت و گو با جاسم اهل ایرف را با اشتیاق ادامه دهم، چون مردِ فوتبال سال های دور خوزستان به قدر سن من از زمین چمن تجربه و خاطره دارد. آن چه می خوانید،‌ ماحصل گفت و گوی ما با جاسم اهل ایرف است.

کودکی ها در خرم کوشک

پدرم شرکت نفتی بود و ما در محله خرم کوشک اهواز ساکن بودیم. مثل همه ساکنان اهواز در کودکی به فوتبال علاقه مند شدم. آن موقع به باشگاه شاهین علاقه داشتم و چند سال بعد تیم فاخری شاهین را تاسیس کردم. بعدها سرمربی تیم شاهین اهواز، تیم مورد علاقه ام شدم و توانستیم نایب قهرمان آسیا، ‌قهرمان کشور و مسابقات حذفی شویم.

خوزستان، قهرمان ایران

سرمربی تیم های نوجوانان، جوانان، بزرگسالان و منتخب خوزستان بوده ام و در دوره های زیادی قهرمان کشور شدیم. در دوران سرمربیگری چهره های بسیاری را به تیم ملی و تیم های بزرگ معرفی کردم؛‌ چهره هایی نظیر صفر ایرانپاک، ایرج سلیمانی، ابراهیم قاسم پور، سعید و وحید سلامات، کریم بوستانی و .... خیلی از این چهره ها حالا خودشان مربی هستند.

تاسیس اولین مدرسه فوتبال نفت

اوایل دهه 1340 به استخدام صنعت نفت درآمدم. در بدو ورودم به شرکت نفت،‌ به عنوان مسوول ورزش مناطق نفتخیز جنوب انتخاب شدم. یکی از افتخاراتم این است که اولین مدرسه فوتبال شرکت نفت را در اهواز تاسیس کردم. یادش به خیر! ‌آن موقع سر تمرین، از قوطی حلبی روغن استفاده می کردیم که به همین ها معروف شده بودم و   می گفتند: «جاسم با قوطی هاش اومد!» محل تمرین های مان استادیوم تختی و زمین ورزشی شاهین بود.

چهره های ورزش نفت در تیم ملی

وقتی مسوول ورزش مناطق نفتخیز جنوب شدم، خیلی از رشته های ورزشی را فعال کردم و تیم ها در لیگ های کشوری حاضر می شدند. بازیکنان زیادی را در رشته های شنا، ‌وزنه برداری، تنیس و پینگ پنگ به تیم ملی کشورمان معرفی کردم.

پدیده ای به نام صفر ایرانپاک

یادم می آید وقتی صفر ایرانپاک به تهران آمد، در بازی با آرارات 3 گل زد. عضو تیم شاهین بود. بعد از این بازی، یکی از تجار معروف یک چک سفید امضا به او داد برای تشکر. ایرانپاک هم یک صفر روی چک نوشت و آن را برگرداند به صاحبش. فوتبالیست با غیرتی بود. یک جا گفته بود هرچه در فوتبال دارم،‌ از جاسم اهل ایرف دارم. خیلی قدر شناس بود. یک بار هم باید برای بازی به "هفتکل" می رفتیم، آقای ایرانپاک 3 دقیقه دیرآمد، ولی ما حرکت کردیم! من خیلی مقرراتی بودم. "جاسم و سخت گیری هایش" معروف بود.

پیراهن هایی به رنگ انار

تمام موفقیت هایم را مدیون پدر و مادر و همسرم هستم. همیشه و در همه شرایط تشویقم کردند و حامی ام بودند. یادم هست که زمانی که در تیم شاهین بودم،‌ همه لباس های تیم را مادرم می شست. یک خاطره هم از همین پیراهن ها دارم. یادم می آید که با تیم شاهین آبادان بازی داشتیم و رنگ پیراهن های هر دو تیم، سفید بود. یکی از بچه ها پیشنهاد کرد که پیراهن های مان را پوست انار رنگ کنیم. خلاصه ما شاهین اهوازی ها قرمز شدیم و آن ها سفید. هیچ مشکلی نبود، تا اینکه بازی تمام شد و دیدیم خودمان هم رنگ گرفتیم!

از تهران تا آبادان

سال های بسیاری سرمربی نفت اهواز، نفت آبادان و نفت تهران بودم و حالا با دقت بیشتری به عملکرد تیم های نفتی نگاه می کنم. به نظرم عملکرد نفت تهران خیلی عالی است و با مدیریتی که دارد،‌خیلی خوب پیش می رود؛ ولی دلم برای نفت آبادان می سوزد، چون آبادان مهد فوتبال ایران است و حیف است که در لیگ برتر حضور نداشته باشد.


نسخه قابل چاپ