محیط زیست

مسئولیت اجتماعی یک سازمان عبارت‌اند از مسئولیت در قبال تاثیرات و پیامدهای تصمیم‌ها و فعالیت‌هایش (محصولات، خدمات، فرآیندها) بر جامعه و محیط‌زیست،
شرکت‌های پیشرو همواره کوشیده‌اند میـان دغدغه اقتصادی خود و اجتمـاع و محیط‌زیست نـوعی تعـادل ایجـاد کنند و مسئولیت اجتماعی خود را جـدی بگیرنـد.

آنچه امروزه به عنوان یک الزام قانونی مطرح است، مسئولیتی است که بر اساس آن لازم است شرکت‌ها و سازمان‌ها از یک سو مسئولیت آثار نامطلوب فعالیت‌های خود بر جامعه را به عهده بگیرند و از سوی دیگر، دغدغه‌های اجتماعی و زیست محیطی را در کنار عملکردهای کسب‌وکارشان به‌طور جدی مورد توجه قرار دهند.

محیط زیست، اکوسیستم‌ها، گونه‌های گیاهی و جانوری، هوا، آب و خاک حوزه موضوعی دیگر مسئولیت اجتماعی شرکت و تحت تاثیر تصمیم‌ها و فعالیت‌های آن است. در این حوزه نیز شرکت باید رویکردهای مسئولانه اتخاذ و به آنها عمل کند. موارد زیر از آن جمله است:

جلوگیری از آلودگی‌ محیط به معنی پرهیز از انتشار آلودگی در هوا (آلاینده‌ها: سرب، جیوه، دی‌اکسید گوگرد، اکسید نیتروژن، ذرات مخرب ازون و...)، اجتناب از انتقال آلودگی‌ها به آب (محیط زیست دریایی، آب‌های سطحی یا زیرزمینی)، مدیریت پسماندها به‌ویژه پسماندهای خطرناک (پسماندهای رادیواکتیو)، دفع مواد شیمیایی خطرناک و سمی (طبیعی یا تولیدشده توسط انسان) و سایر اشکالآلودگی(صدا، بو، آلودگی بصری، ارتعاشات، تشعشعات، عوامل عفونت‌زا مانند ویروس یا باکتری و...) است.
استفاده پایدار از منابع به این معنا که برای اطمینان از در دسترس بودن منابع در آینده، رویه‌های کنونی تولید و مصرف باید تغییر کنند و با ظرفیت‌های کره زمین هماهنگ باشند و همچنین جهت‌گیری شرکت باید به سوی منابع تجدیدپذیر (منابع پایدار) باشد.

عمده‌ترین عامل تغییر جهانی آب و هوا که دارای تاثیر بسزا بر طبیعت و محیط زیست بشر است، تولید و انتشار گازهای گلخانه‌ای (مانند دی‌اکسید کربن، متان، دی‌اکسید نیتروژن) است. پیامدهای این عامل می‌تواند سبب بالا رفتن دما، تغییر در الگوی بارش، افزایش رویدادهای جوی شدید، بالا آمدن سطح آب دریاها، بحران آب، تغییر در اکوسیستم‌ها، کشاورزی و شیلات و امثال آنها شود. از شرکت‌ها انتظار می‌رود در این زمینه اقدام‌های مسئولانه‌ای نظیر موارد زیر را انجام دهند:

•    منابع مستقیم و غیرمستقیم خروجی‌های گازهای گلخانه‌ای و تعیین محدودیت مسئولیت خود در این زمینه را شناسایی کنند، همچنین مقیاس‌های بهینه برای کاهش چشمگیر و به حداقل رساندن خروجی گازهای گلخانه‌ای در حوزه کنترل خود را تعریف کنند.
•    میزان و نوع سوخت‌های مورد استفاده و اجرای برنامه بهبود بهره‌وری را بررسی کنند.
•    در مصرف انرژی (خرید کالاهای با بازده بالای انرژی) صرفه‌جویی کنند و آن را ترویج دهند.

در زمینه حفاظت و کمک به تجدید محیط طبیعی اقداماتی نظیر ترمیم و حفاظت از اکوسیستم‌ها و خدمات و کارکردهایی در جهت تامین غذا، آب، سوخت، تنظیمات جوی، شکل‌گیری خاک، کنترل سیلاب، گرده‌افشانی و... اهمیت دارد. در این باره انتظار این است شرکت تاثیرات مضر بر اکوسیستم‌ها را شناسایی و این تاثیرات را حذف کند یا به حداقل برساند. همچنین به حفاظت از گونه‌ها یا زیستگاه‌های در معرض خطر و تاثیرپذیر همت گمارد و از روش‌های منجر به انقراض گونه‌ها و پخش یا تکثیر گونه‌های مهاجم بپرهیزد و همچنین بیشتر محصولات مورد نیاز خود را از تامین کنندگان تکنولوژی‌های پایدار خرید کند.

حفظ محیط زیست در مجموعه صنعت نفت نیز از جمله اهداف اصلی مسئولیت اجتماعی این سازمان می باشد و بر رعایت ضوابط حفظ محیط زیست در طراحی و اجرای طرح‌های صنعت نفت در همه مناطق تاکید شده است. حفظ شاخص های زیست محیطی برای وزارت نفت بسیار مهم است. توسعه صنعت سبز باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و گازهای مشعل، مدیریت پسماند و پساب های صنعتی، کمک به توسعه خدمات بهداشتی و درمانی، و حفاظت از تنوع زیستی می گردد.

آسیب پذیری محیط زیست ما بسیار بالاست. در واقع آسیب پذیری محیط زیست و جوامع با هم ارتباط دارند. بنابراین همزمان با حساسیتی که نسبت به جوامع محلی نشان می دهیم به حفظ تنوع زیست محیطی، حفظ فضای سبز و گسترش این فضاها توجه کنیم و همچنین به جلوگیری از ورود آلاینده ها اعم از آلاینده های گازی، آلاینده های خاک و آلاینده های آب باید توجه ویژه شود تا به پایداری محیط زیستی منطقه خود کمک کنیم.

 
امتیاز دهی
 
 

پیوندها

    اشتراک گذاری در شبکه‌های اجتماعی