توسعه فرهنگی و آموزش

از سال های دور وزارت نفت به مسئولیت اجتماعی و مقوله توسعه پایدار توجه کرده و تاثیرگذاری عمده ای داشته اما فعالیت ها عمدتا جنبه فیزیکی و سرمایه گذاری داشته، در سال های اخیر علاوه بر سرمایه گذاری بر جنبه های غیر سرمایه گذاری و فرهنگی تاکید شده است. تخصیص منابع مالی صرف نمی‌تواند باعث شکل¬گیری همکاری میان مردم و سازمان شود و در این زمینه باید ساز و کارهای لازم برای همسویی بیشتر مردم، سازمان‌ها و نهادهای عمومی را تعریف کرد تا هر یک به سهم خود در این زمینه ایفای نقش کنند. در واقع خدمت ‌رسانی تنها اجرای فعالیت‌های فیزیکی نیست، بلکه نیازمند ایجاد یک نوع کار مشترک و متقابل میان خدمات‌دهنده و خدمات‌گیرنده است.

یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد نظر در چارچوب مسئولیت اجتماعی وزارت نفت، ارتقای سطح آموزش و فرهنگ است.

اشاعه و شناخت از مفهوم مسئولیت اجتماعی در صنعت نفت، ارائه و تبادل تجربه‌های علمی شرکت‌های نفتی، ارتقای آگاهی عمومی، معرفی چارچوب‌ها و استانداردهای گزارش‌دهی مسئولیت اجتماعی شرکت در صنعت نفت، همگرایی و تعامل شرکت‌های نفتی در نهادینه کردن مسئولیت اجتماعی و شناسایی چالش‌های این مهم در صنعت نفت و نیز ارائه راهکارهای لازم از جمله ضرورت‌های اجرای مسئولیت اجتماعی در صنعت نفت است.

شرکت های زیر مجموعه وزارت نفت در تراز بین المللی به آموزش و فراگیری استانداردهای مسئولیت اجتماعی شرکت  (CSR)از جمله استاندارد ایزو 26000 توجه می کنند و اقدامات خود را در این راستا ساماندهی و هدایت می کنند.

طبق ایزو ۲۶۰۰۰، مسئولیت اجتماعی سازمان هفت اصل مهم را مورد تاکید قرار می‌دهد که عبارت‌اند از:

پاسخگویی: یعنی اینکه یک سازمان باید پاسخگوی تاثیراتش بر جامعه، اقتصاد و محیط‌زیست باشد.

شفافیت: بدین معنا که یک سازمان باید واضح و دقیق سیاست‌ها، تصمیم‌ها و فعالیت‌هایش را بیان کند و تاثیرات قطعی و احتمالی آنها را نیز افشا کند.

رفتار اخلاقی: یعنی رفتار یک سازمان باید بر اساس اصول اخلاقی، صداقت، برابری و درستی باشد (نشان‌دهنده توجه سازمان به مردم، موجودات زنده و محیط‌زیست و تاثیراتش).

احترام به منافع ذی‌نفعان: اشاره به این موضوع دارد که یک سازمان باید منافع و حقوق ذی‌نفعانش را محترم بشمارد و نسبت به آنها آگاهی داشته باشد.

احترام به حاکمیت قانون: یعنی یک سازمان باید حاکمیت قانون را بپذیرد و مطابق با الزامات قانونی عمل کند.

احترام به هنجارهای رفتاری بین‌المللی: بدین معناست که یک سازمان باید به هنجارهای رفتاری بین‌المللی، همچنان که به اصل حاکمیت قانون وفادار است، احترام بگذارد (مانند حفاظت محیط طبق میثاق‌های بین‌المللی هنگام نارسایی قانون یا عدم اجرای قانون).

احترام به حقوق انسانی: یعنی یک سازمان باید به حقوق بشر احترام بگذارد و هر دو جنبه اهمیت و جهانی بودن آن را به رسمیت بشناسد.

وزارت نفت همچنین به توسعه آموزش و فرهنگ جامعه و به‌خصوص جوامع محلی تاکید دارد و تلاش می کند جهت‌گیری و اقدام مشخصی در این زمینه داشته باشد و به جنبه‌هایی نظیر جنبه‌های زیر توجه کند و اهتمام ورزد:
  • به آموزش در همه سطوح، بهبود کیفیت و دسترسی به آموزش و ارتقای دانش محلی توجه داشته باشد و در از بین بردن بی‌سوادی مشارکت کند.
  • به‌طور خاص به ترویج فرصت‌های یادگیری برای گروه‌های آسیب‌پذیر یا مورد تبعیض بپردازد.
  • دانش سنتی و تکنولوژی جوامع محلی را ارتقا دهد.
  • به فرهنگ‌های محلی و سنت ها ارج نهد و آنها را به رسمیت بشناسد و به ارتقای فعالیت‌های فرهنگی کمک کند.
وزارت نفت تلاش می کند میان جوامع و اداره‌های محلی گفت‌وگوی مثبت و به تبع آن تعاملی سازنده برقرار کند. برقراری ارتباط موثر با مردم، جریانات اجتماعی و بزرگان به منظور ایجاد احساس منفعت مشترک، اقناع و تنویر افکار عمومی نه تنها رشد فرهنگی را به دنبال خواهد داشت، بلکه سبب شکل گیری عمیق و واقعی مقوله مسئولیت اجتماعی خواهد شد.

از توانمندشدن زیرساخت‌های اجتماعی مناطق نفتی می توان به عنوان گامی در مسیر توسعه اجتماعی یاد کرد. به همین دلیل طی چند سال گذشته، وزارت نفت برگزاری برنامه کلاس‌های کنکور در مناطق عمده نفت و گاز اعم از پارس جنوبی و غرب کارون برای دانش آموزان سال آخر تحصیلی را، با این فرض که اینها همان توسعه‌گران اجتماعی آینده این مناطق خواهند بود، آغاز کرد.

در گذشته، امکانات تحصیلی مناسبی در اختیار مردم این مناطق نبوده که وزارت نفت برای جبران این مسئله، اقدام به آموزش فنی حرفه‌ای کرده تا مردم در این مناطق از طرق مختلف توانمند شوند و بتوانند نحوه مشارکت با صنعت نفت را مدیریت کنند.

ارتقای زیرساخت‌های اجتماعی و فرهنگی از مصادیق بارز توسعه جوامع محلی است و از این حیث حائز اهمیت است که باید جوامع محلی به عنوان جزئی از ذی‌نفعان در پروژه‌های نفتی ورود کنند و به شناخت و آگاهی کافی نسبت به نوع فعالیت و اهداف شرکت‌ها دست یابند و این مهم محقق نخواهد شد مگر با ارائه آموزش‌های تخصصی و کسب مهارت‌های مورد نیاز.

هرچند آموزش جوانان می‌تواند نیاز آینده صنعت نفت به نیروهای بومی را با امکان دستیابی به کارکنانی کیفی‌تر رفع کند، اما نباید از این موضوع غافل ماند که رشد و پویایی جامعه محلی به میزان زیادی به افزایش درک عمومی بستگی دارد. مردم توجه خود را باید به این مهم معطوف کنند ‌که آموزش و بهبود زیرساخت‌های انسانی می‌تواند در درازمدت پیامدهای مطلوب‌تر و راهگشاتری به همراه داشته باشد.

 
امتیاز دهی
 
 

پیوندها

    اشتراک گذاری در شبکه‌های اجتماعی